Şehit Sara: Kadının özgürlüğünü kadından çalan o sisteme karşı her arkadaşın mücadeleye gelişi verilecek en büyük cevaptı

Newaya Jin gazetesinde yayımlanan Şehit Sakine Cansız'ın röportajında, kadın örgütlülüğü üzerine ve YJRK Konferansına dair konuşan Şehit Sara (Sakine Cansız) şöyle söylüyor; “Özgürlük kolay değil. İlk yıllarda da birebir ilişki kurma, küçücük bir grup iken, birkaç kişiyken çoğalma sağlandı. Yani ideolojik öncülük ve örgütlülük çok önemlidir. Bu konuda gerçekten büyük deneyim var.”

0

Paris’te 9 yıl önce katledilen 3 siyasetçi kadından biri olan Sakine Cansız ile 11 yıl önce yapılan röportaj ilk kez yayımlandı. Sakine, 10 yıl önce verdiği röportajında, “Kadının özgürlük ideolojisinden başka dostu yoktur” dedi.

Fransa’nın başkenti Paris’te 9 Ocak 2013 tarihinde katledilen 3 Kürt kadın siyasetçiden biri olan PKK kurucularından Sakine Cansız’ın 4 Nisan 2011 tarihinde verdiği röportaj, 11 yıl sonra ilk kez Yeni Özgür Politika ve Newaya Jin gazetelerinde yayımlandı. Yekîtiya Jinên Rojhilatê Kurdistan’ın (Doğu Kürdistan Kadın Birliği-YJRK) 3’üncü Konferansı sırasında verdiği ve yaşanan teknik bir sorun nedeniyle o dönem yayınlanamayan röportaj, muhafaza edilen ses kaydındaki teknik sorunun giderilmesiyle paylaşılabildi.

Sakine ile yapılan röportaj şöyle:

* YJRK konferansında yer alarak, gündemini ve değerlendirmeleri yakından takip ettiniz. Giriş mahiyetinde konferans sonuçlarına ilişkin kısaca neler söyleyebilirsiniz?

Öncelikle YJRK’nin üçüncü konferansını selamlıyorum. Başarılı bir konferanstı. Bu anlamda da bütün kadın delege yoldaşları kutluyorum. Önemli bir tartışma ve kararlaşma düzeyi gelişti. Bunu çok yakından gördüm, hissettim. Kürdistan’da Kadın Hareketi’mizin geldiği düzey önemli. PKK’nin önce örgütlendiği, parti olarak kuruluşunu ilan ettiği ve halk üzerinde etkide bulunduğu alan Kuzey Kürdistan olsa da sonrasında tüm Kürdistan’a yayıldı ve özgün örgütlenmeler de gelişti. Son yıllarda Rojhilatlı Kürt kadınlar da özgün olarak örgütlülüklerini ilan ettiler. Bu kadın mücadelesinde oldukça önemli bir adım.

* İlk yıllardan bugüne özgürlük mücadelesinin içerisinde yer alıyorsunuz. Mücadele öncesi Kürt kadının içinde bulunduğu durum nasıldı? Kadın Özgürlük Hareketi’nin gelişiminde Rêber Öcalan ve PKK nasıl bir rol oynadı?

Şüphesiz genel olarak tüm Kürdistan’da kadının yaşadığı sorunlar ve Kürt kadının durumu benzerdir. Özgürlük mücadelemiz başlamadan önce gerçekten de kadın yoktu. Kürt halkının bütün değerlerine el konulmuş, bütün değerleri gasp edilmişti. Her yönüyle çok kapsamlı bir sömürgecilik vardı. Kürdistan coğrafyası üzerindeki sömürgecilik ile birlikte, Kürt halkının dili, kültürü, bütün tarihsel değerleri de çalınmıştı. Aslında Kürt kadını ve Kürt toplumunun gerçeği aynıydı, birbirine benziyordu. Kürdistan’da kadının kendisine ait düşüncesi, örgütlülüğü, arayışı ve mücadelesi yoktu ve bu yaşamı da kader olarak kabul etmişti. Böyle bir sessizlik vardı kadın içinde. Tam da bu noktada mücadelenin başlatılması, PKK’nin çıkışı, Önderlik çıkışı çok o önemliydi. Bu çıkış bütün tarihsel sessizliği, o tarihsel karanlığı, suskunluğu ve örgütsüzlüğü yırtan bir çıkıştı. Her yönüyle de etkiledi. Belki de kimsenin beklemediği bir çıkıştı. En çok kadın olmak üzere tüm toplumu etkiledi.

“Bir toplumu bitirmek o toplumu susturmak, iradesizleştirmek, siyaset dışına itmekle başlar. Kürdistan’da da böyle bir gerçeklik vardı. Bu politika Kürt toplumu ve Kürt kadını üzerinde en derin biçimde uygulanmıştı. Ama kadın bu durumun değişmesinde temel güç olarak rol aldı.”

Önderliğimiz de özgürlük mücadelemizin başından itibaren kadına büyük önem verdi. İlk yaşam ve ilk toplumsallaşmanın kadın ile başladığını vurguladı. Bu nedenle toplumu değerlendirirken neolitik dönemden başladı. İnsanlık değerlerinin yaratımı, onların korunması, gelişimi, toplumsallaşması ve sisteme kavuşmasının biraz da kadın şahsında ana tanrıça kültürü şahsında geliştiği. Ama tek cins üzerinden gelişen egemenlik de kadına yönelik oldu. Bu, kadının gelecekteki tarihini, kaderini tümüyle değiştirdi. Önderlik de bu gerçekten hareket ederek, Kürdistan toplumunu ele alırken öncelikle kadını değerlendirdi. Bu nedenle siyasetimizin, ideolojimizin çıkışı önemliydi. Bu maya, bu yaklaşım ve özellik aslında hareketimizi topluma çok derin, çok etkili bir şekilde nüfuz ederek, halka mal olmasını sağladı.
Bir toplumu bitirmek o toplumu susturmak, iradesizleştirmek, siyaset dışına itmekle başlar. Kürdistan’da da böyle bir gerçeklik vardı. Bu politika Kürt toplumu ve Kürt kadını üzerinde en derin biçimde uygulanmıştı. Ama kadın bu durumun değişmesinde temel güç olarak rol aldı. O toplumun yeniden canlılık kazanması, kendi doğallığına dönmesi, bunun üzerinden kendisini geliştirmesi, örgütlenmesinde esas öge, esas dinamik unsur kadındı.

“40 yıla yaklaşan bir mücadelemiz var. Bu süre içerisinde kadın örgütlenmemiz genel olarak bütün Kürdistan’a yayıldı ve bugün parçaları kapsıyor. Hatta bunun da ötesinde Kürdistan sınırlarını aşarak bulunduğumuz coğrafyada bütün diğer kadınları da etkiliyor, kapsıyor.”

* Kürt kadını sözünü ettiğiniz bu toplumsal durumdan kendisini nasıl kurtardı, nasıl başardı? Özgürlük mücadelesi içerisinde ulaştığı güç ve örgütlenme düzeyini nasıl yarattı?

Elbette Kuzey Kürdistan’da Kürt kadının mücadele gelişimi zor oldu. Deneyim yoktu. Belki öncesinde mücadele tarihimizde direnişler, hareketler, arayışlar, tek tek kadınların arayışları vardı ama böyle bir ideoloji etrafında uyanış ve kendi gerçekliğini, kendi tarihini ele alma, toplumu bu anlamda analiz ederek bu irade ve güçle kendisini örgütleme olmamıştı. Bu nedenle o dönemde kadın örgütlülük ihtiyacının görülüp bunun geliştirilmesi tarihi bir adımdı. Şüphesiz bu Kürdistan’daki bütün kadınlar için de önemli bir deneyimdir. 40 yıla yaklaşan bir mücadelemiz var. Bu süre içerisinde kadın örgütlenmemiz genel olarak bütün Kürdistan’a yayıldı ve bugün parçaları kapsıyor. Hatta bunun da ötesinde Kürdistan sınırlarını aşarak bulunduğumuz coğrafyada bütün diğer kadınları da etkiliyor, kapsıyor. Fiili olarak da birçok kadın bunun içerisinde yer alıyor.

Kadınlar olarak en trajik yanımız örgütsüz olmamızdı. Örgütsüzlük nereden kaynaklanıyordu? İdeolojisizdik. Süreç içerisinde mücadelemizle adım adım Kadının Kurtuluş İdeolojisi’ne ulaşarak onun ilkeleri etrafında kendisini örgütleyip, daha çok güç haline getirdi. Bu çok önemli. Şimdi genel olarak kadın hareketimiz her alanda; gerilla alanında, sosyal alanda, yaşamın her alanında örgütlüdür. Özgün örgütlenmeler de gelişiyor. Hatta partileşme düzeyine ulaşarak, bir çatıya da kavuşturdu. Aynı zamanda bu hareketin kadrolarının özgürlük felsefesiyle yetiştirilmesi de mücadelemizde önemli bir adımdır.

“Rojhilat’taki her çıkış; Maku’dan, Urmiye’den, Sine’den, Hewreman’dan her çıkış, her bir kadın yoldaşın gelişi gerçekten başlı başına bir özgürlük adımıdır, bir devrimdir.”

* Özgürlük hareketi içerisinde Rojhilatlı kadınların yer almasını nasıl değerlendiriyorsunuz? Toplum üzerindeki etkisi nedir? Toplumun değişimi ve özgürlüğün kazanılması açısından kadınların mücadeleye katılması nasıl bir önem taşıyor?

Bu mücadele içerisinde Rojhilatlı kadın yoldaşlarımız da var. Özellikle Önderliğimize yönelik komplodan sonra katılım daha da yoğunlaştı. Baştan itibaren Rojhilat’ta mücadele etkiliydi ve arayışlar vardı. Tarih boyunca Rojhilat’ta halkımızın özgürlük arayışları ve direnişi hep vardı. Fakat Önderliğimize yapılan komplodan sonra büyük bir bağlılık, kitlesel bir sahiplenme gelişti. Fakat bunun içerisinde kadının sahiplenmesi, genç kızların mücadeleye akın etmesi çok önemlidir. Kadının özgürlük dağlarına akın etmesi başlı başına bir devrim. Çünkü bizim mücadele felsefemizde, bu ideolojinin girdiği her alandaki çıkışlar çok anlamlı. Her bir kadının çıkışı da orada bir hareket yaratıyor. Önderlik bu konuda derdi ki, “Bir evden bir kadın çıkmışsa, orada bir devrim olmuş demektir. Bir köyden bir kadın çıkmışsa orası devrimleşir, devrimcileşir.” Rojhilat’taki her çıkış; Maku’dan, Urmiye’den, Sine’den, Hewreman’dan her çıkış, her bir kadın yoldaşın gelişi gerçekten başlı başına bir özgürlük adımıdır, bir devrimdir. Niye? Çünkü Rojhilat ve İran’daki sistem yani Ortadoğu’daki genel sistem biraz da İran şahsında katı bir hale büründü. Ulus devlet geleneğiyle oradaki rejim dini siyasallaştırdı, dini devletleştirdi ulusallığı devletleştirdi. Her toplumsal gelişme; topluma, halka, insanlığa ait bütün değerlere devlet zihniyetiyle ve o rejimin zihniyetiyle baktı.

“Kadının özgürlüğünü kadından çalan o sisteme karşı her arkadaşın mücadeleye gelişi verilecek en büyük cevaptı ama o potansiyelin örgütlendirilmesi, kadının toplumun bütün sorunlarını çözme iddiası, onun çabası, örgütlülüğü daha da büyük önem kazanıyor. Kendimizi doğru ve güçlü örgütlersek buna cevap oluruz.”

Gerçekten öyle bir noktaya gelmiş ki en çok kadının karanlığı yaşadığı bir toplumsal gerçeklik var. O toplumsal gerçeklik içinden çıkmak ve özgürlük arayışlarına girmek sıradan bir durum değil. 1999’dan sonra kadının özgürlük mücadelesine katılımı daha da arttı. 2000’lerden sonra arayış giderek derinleşti. Kadın giderek daha güçlü örgütlendi. Şimdi de YJRK’nin örgütlenmesi önemlidir. 6-7 yıldır kadın hareketinde böyle özgün örgütlülük geleneği de oluştu. Bir bütün olarak 40 yıla yakın mücadele geleneği var. Bundan, bunun tecrübesinden güç alma ama kendi özgünlüğü temelinde böyle bir birlik oluşturmak da önemlidir. Bu süre içerisinde kazanılan deneyimler, atılan adımlar var. Bu, toplumu etkiliyor. Her bir arkadaş katılımıyla geldiği çevreyi, aileyi etkiliyor. Kadının özgürlüğünü kadından çalan o sisteme karşı her arkadaşın mücadeleye gelişi verilecek en büyük cevaptı ama o potansiyelin örgütlendirilmesi, kadının toplumun bütün sorunlarını çözme iddiası, onun çabası, örgütlülüğü daha da büyük önem kazanıyor. Kendimizi doğru ve güçlü örgütlersek buna cevap oluruz.

* Kürt kadını ve Rojhilatê Kurdistan’dan mücadeleye katılan kadınlar ve örgütlenmenin gelişimi açısından bu süreçte böyle bir konferansın düzenlenmesinin önemi nedir?

Bence YJRK, Doğu Kürdistan’daki örgütlenme ve mücadele için bir cevaptır. Tarihi bir adımdır. YJRK’nin 3. Konferansı’nda tartışma düzeyi ve sistemi yeniden ele alma çok güçlüydü. İran rejiminin kadın üzerinde yarattığı vahşet, idam, recim ve diğer bütün uygulamalar yeniden ele alındı. Bunu yeniden iliklerine kadar hissetme vardı. Ben bunu hem kendim hissettim hem de bütün arkadaşlarda gördüm. Gerçekten de orada yaşayan ve bütün bunları gören her arkadaşın yeniden bu vahşetin toplum üzerinde, kadın üzerinde yarattığı o sonuçları hissetmesi önemlidir. Bu hissetme bilince dönüştüğünde, kararlığa, perspektife, örgütlülüğe dönüştüğünde ancak cevap oluyor. Bununla cevap verebilir, o rejimin uygulamalarını aşabilir ve kırabiliriz.

Tabii ki bu kolay değil. Bu (konferansta) tartışıldı. Bütün bu zulme, baskıya, engellemelere rağmen; her kadına ulaşmak, her aileye, toplumun her kesimine ulaşmak bir görevdir. İmkansız değil. Sistem zaten onu yaratmak istiyor; bu sistem böyle gelmiş, böyle gidecek yani bu zorba sistem aşılmaz inancını yaratmak istiyor. Toplumda bu düşünceyi yaratmak istiyor. Bazı yönleriyle sonuç aldı da diyebiliriz. O baskı ve zulümle başardı. Yoksa toplumun hiçbir kesimi, hiçbir kadın o zulmü kabul etmez. Hiçbir kadın recim olmayı ister mi? Hayır, asla.

* Rejimin uygulamalarından söz ettiniz, İran rejimi ve erkek egemen sistemin Rojhilatê Kurdistan’da kadına yönelik uyguladığı şiddetli bir baskı var. Bunun toplum üzerindeki etkileri nelerdir? Rejim bu baskılarla nasıl bir toplum yaratmak istiyor?

Rejimin uygulamalarına ilişkin bir filmi örnek vererek, arkadaşlarla paylaşmak isterim. Belki arkadaşlar, sizler de izlemişsiniz. Filmin ismi sanırım ‘Süreyya’yı Taşlamak’tı. O filmden ben çok etkilendim. Belgesel niteliğinde bir film. Orada çok çarpıcı yanlar gördüm. Onun için kadın ve erkek arkadaşların izlemesi gereken bir film. Özelliklede erkek arkadaşların o film şahsında sistem gerçekliğini, erkek gerçekliğini sistemin erkeği ve kadının getirdiği noktayı bir kez daha görmesini sağlar. Biz de şimdiye kadar bütün değerlendirmelerimiz ve tahlillerimizde, yine YJRK’nin programında ve çalışmalarında sistemi çok çarpıcı olarak ortaya koyuyoruz. Yine bu sistemin yarattığı yozlaşmayı, dejenerasyonu, kişiliksizleşmeyi, ekonomik ve siyasal olarak yarattığı sonuçları değerlendiriyoruz. Yani YJRK’nin programında da var ama bu filimler bazen önemli oluyor.

O filmde neyi görüyoruz? Orada toplumda tek cins üzerinde gelişen sistemi, bir cinse dayalı egemenliğin erkekte yarattığı sonuçları insan gerçekten ürkerek izliyor. Hatta izleyecek takati hiç kendisinde bulamıyor. İnsanın kanı donuyor. Örneğin evlidir, 2 kız, 2 erkek çocuğu var ama başka gencecik bir kızla, belki 10 belki de 12 ya da 14 yaşında bir kız çocuğuyla yeniden evlenecek. Kadına karşı tecavüz kültürünü uygulayacak; her yönüyle iradesizleştirecek, bedenine, ruhuna, bilincine yönelecek ve kirletecek. Yani o bir siyaset olmuş ama bunun zemini var. Sistem bunun zeminini, bunun kültürünü, yasalarını oluşturmuş. İmamından tutalım, öğretmenine, devlet içerisindeki bütün bürokrasi, bu siyaset bu mantıkla doludur ve buna destek veriyor.

Mesela o filmde kadını suçluyor, yani kadın başkasıyla zina yaptı adı altında suçlu hale getiriyor. Sokakta linç ediyorlar ve bütün erkekler yöneliyor. Bütün erkekler buna destek veriyor. Çevredeki kadınlarsa sadece ağlaşıyor. Kara çarşaflar içerisindeki kadınlar o durumdan acı duyuyorlar, o yalancılığı görüyorlar. Yani o sahtekarlığı ve yalancılığı bildikleri için acı duyuyorlar. Belki orada bir kadın öne çıkıyor, biraz kadını sahiplenmeye çalışıyor ama o gücü yetmiyor.

O kadın recmedilirken taşları o mahalledeki bütün çocuklar topluyor. Yani aslında o kadın şahsında bir toplum katlediyor. Toplumu, yani kendi çocuk ruhunu katlediyor. Böylece o yaşta çocukları da suça bulaştırıyor ve kirletiyorlar. Belki farkında değil, onun dışında gelişiyor ama sistem o küçük yaşta erkekte onu yaratmış. Herkes o suça bulaşıyor, herkes taş topluyor, herkes yiğitleniyor. Orada yiğitlik kadını recmetmedir, taş atmadır, öldürmedir. Kimin neyini temizliyor, hangi namusu temizliyor? En büyük namussuzluğu yapıyor aslında. Oradaki sahtekarlık, siyaset budur. İşte egemen siyaset buna dayanıyor. Egemen siyasetin bütün siyasi ilişkileri böyledir, dili böyledir ekonomik, kültürel alanda böyledir. Hep bu sahtekarlığı yürütüyor ve bununla toplumu kandırıyor, toplumu bozuyor. Bununla topluma ait değerleri, insanlığa, kadınlığa ait güzel değerleri bozuyor.

Orada baba da öyle ikna ediliyor. İlk taşı zaten baba vuruyor, koca denen adam vuruyor. Ama o acı içerisinde kadının en çok zoruna giden nedir? Bütün o taşlanmalar karşısında bedeni parça parça olurken en çok zoruna giden, yüreğine dokunan, kendi çocuklarının, erkek çocuklarının da o sistemin bir parçası haline getirilmesidir. Kadının küçük çocuklarıda da taş atıyor annelerine.

Sistem budur ve düşünün böyle bir sistemin ruhu nasıl olur? Böyle bir sistemde çocuğun ruhu, böyle bir sistemde erkeklerin ruhu nasıl olur? Bu erkeklerde insanlık kalır mı, sevgi kalır mı, duygu kalır mı? Hiçbir şey kalmıyor. İnsanlığa ait hiçbir şey bırakılmıyor. Ve bu yaygınlaştırıldıkça, geliştirildikçe ne oluyor? Toplum böyle çürüyor, çürütülüyor. Yine filmde bunlar taş atarken, kadınlar da kara çarşaf içerisinde şîn şivan ediyorlar; ağıt yakıyorlar, göğüslerine vuruyorlar, saçlarını yoluyorlar ama o kadını kurtaramıyorlar. Bu durumu engelleyemiyorlar.

İşte bu gerçekliği değiştirmek, ruhu bu kadar kirletilmiş, ruhu öldürülmüş bir toplumu, zihniyeti, bir rejim gerçekliğini değiştirmek önemlidir. İdam da böyledir. Aynı zihniyetle insanlar seyrediyor. Dar ağacına gönderilirken seyrettiriliyor. Burada insanlık bitmiştir.

* Kadına yönelik sizin de vurguladığınız bu düzeyde bir şiddet ve baskı varken, bunun son bulması için Kadın Özgürlük Hareketi içerisindeki militanların ve kadınların üzerine düşen sorumluluklar nelerdir?

Tüm bu nedenlerden kaynaklı, biz o ağlayan kadınlar olmamak için bu dağlarda mücadeleyi yürütüyoruz. Sadece ağıt yakan, sadece siyahlara bürünen kadınlar olmamak için. İşte Toplumda Süreyyalar ölüyor ama bu, rejim bir kader değil. Kaderi değiştirmemiz gerekiyor, o zihniyeti değiştirmemiz gerekiyor. O zihniyetin bütün alanlardaki etkilerini kırmamız gerekiyor.

YJRK bu anlamda çok önemlidir. YJRK militanı olmak, bu toplumun yaşadığı, kadının tarihsel ve güncel olarak yaşadığı bütün bu zulmü, acıları hissetmek ve hislerle buna cevap olmaktır. Bunun bilincini, düşüncesini, ufkunu, örgütünü, mücadele araçlarını yaratmaktır. Ancak ve ancak böyle aşabiliriz. Örgütlülükle.

“Özgürlük kolay değil. İlk yıllarda da birebir ilişki kurma, küçücük bir grup iken, birkaç kişiyken çoğalma sağlandı. Yani ideolojik öncülük ve örgütlülük çok önemlidir. Bu konuda gerçekten büyük deneyim var.”

İşte bizim ilk çıkış yılları da öyle kolay olmadı. Çok zordu. Aileyle kavga ediyorsun (mücadeleye katılmak için). Çünkü evdeki baba, evdeki aile şekillenmesi de sistemin bir şekillenmesi oluyor. Kadın için engeller çoktu. Ama bu engellere karşı mücadele etmek, kararlı olmak, adım atmak gerekiyor. Özgürlük kolay değil. İlk yıllarda da birebir ilişki kurma, küçücük bir grup iken, birkaç kişiyken çoğalma sağlandı. Yani ideolojik öncülük ve örgütlülük çok önemlidir. Bu konuda gerçekten büyük deneyim var. Mücadele içerisinde kadının zorlanmaları oldu ama bu konuda bir tecrübe de ediniyor. Zorluklar nelerdir? Sadece kabaca düşmanın yaptığı şeyler değil. Nereye baksan bir bütün olarak o zihniyetin etkileri var. Peki bunlarla nasıl mücadele edilir? Buna karşı ayakta kalmak, iradeli olmak, ilke sahibi olmak, yılmamak, bıkmamak ve geri adım atmamak!.. Bu çok önemlidir.

* Sözünü ettiğiniz bu adımların atılabilmesi için genel olarak bu konferansın içeriğini, konferans bileşimindeki çabayı ve kararlılık düzeyini nasıl buldunuz? Bu sonuçlar ışığında gelecek için beklentileriniz nelerdir?

Aslında YJRK de sözünü ettiğimiz bütün bu deneyim ve tecrübelerin sahibidir. Onun için de ben çok umutluyum. Konferanstaki tartışma düzeyi, arkadaşların yaklaşımı, eski ve yeni demeyelim ama böyle güzel bir bileşim vardı. Bütün arkadaşların duyarlılığı vardı. Hem süreç, hem Önderliğimizin içinde bulunduğu durum, genel olarak özgürlük mücadelemizin karşı karşıya kaldığı sorunlar, tehlikeler, bunları hissetmek vardı. Ama aynı zamanda bu parçada, Doğu Kürdistan’da çıkışı daha güçlü yapmak gerekiyor. Şimdi Ortadoğu’da birçok gelişme var. Ortadoğu halklarının kaderi aslında bizim toplumumuzun kaderinden çok farklı değil. Yıllarca yaşadıkları cendereden çıkmak istiyorlar. Devletlerin, rejimlerin her yönüyle uyguladığı baskıdan kurtulmak istiyorlar. Özgürlük arayışları var, demokrasi arayışları var ve bunlar önemlidir. Demek ki olaylar, mücadele birbirini etkiliyor. Bizim mücadelemiz birçok halkı etkiledi ama Kürdistan’ın bir parçası olarak Rojhilat daha çok etkilendi, çok daha fazla hissedildi. Buradaki halkımız, toplumumuz günlük olarak da hissediyor.

“Kadının özgürlüğünü kadından çalan o sisteme karşı her arkadaşın mücadeleye gelişi verilecek en büyük cevaptı ama o potansiyelin örgütlendirilmesi, kadının toplumun bütün sorunlarını çözme iddiası, onun çabası, örgütlülüğü daha da büyük önem kazanıyor. Kendimizi doğru ve güçlü örgütlersek buna cevap oluruz.”

Aynı zamanda ulusal birlik oluştu, engellere rağmen önemli oranda başarıldı. Ama bunda kadın birliği yani kadının, Kürt kadının kendi içindeki birliği, örgütlülüğü, diğer kadınlarla ilişkisi, herkes için bir özgürlük alanı, özgürlük gücü olarak görülmesi önemlidir. Birçok kadının, Arap, Fars, Türk kadınların, yani uluslararası alanda diğer bütün halklardan kadınların ilgisini çeken bir mücadele odağıyız. Bu yanımızı görmemiz gerekiyor. Doğu Kürdistan’da da YJRK sadece Kürt kadınlarına değil, oradaki bütün kadınlara; Fars, Beluç, Azeri diğer halklardan kadınlara da gerçekten öncülük yapabilecek, onların tarihsel özlemlerini gerçekleştirebilecek bir güçtedir. O gücünün olduğuna inanıyorum. Konferans bunda önemli bir dönemeç yaratır. Konferans yeniden kararlaşmak, eksikliklerimizi, yapamadıklarımızı yeniden değerlendirmek, yanılgılarımızı görmek açısından önemliydi. Kararların kendisi de çok önemli. Çok ciddi, çok önemli kararlar alındı.

Konferans, 2011 yılının bu bahar ayında; 4 Nisan’da, Önderliğimizin doğum gününde başladı. Doğuşlar her zaman çok önemli, her yeni doğuş çok önemli. Bu 4 Nisan bir bütün olarak halkımızın, milyonların ayakta olduğu, özgürlüğe daha çok sarıldığı, özgürlük değerlerinin her şeyden daha çok korunduğu bir şekilde geçti. Direnişle geçti. Özgürlüğü gerçekleştirme; Önderliğimizin, halkımızın özgürlüğünü mutlaka gerçekleştirme şiarı ve direnişinin, onun canlılığının olduğu bir süreçteyiz. Tabii ki Önderliğimizin de bu yıla yüklediği anlam var. Bu kadar yılı her şeyiyle, bütün çabası ve emeğiyle gerçekten kadının özgürlüğüne veren, özgür kadınla yoldaşlığı esas alan bir Önderliktir. Onun için onun doğum gününe denk gelen bir konferanstır. Bunu da hissederek bu anlamlı doğuşu, bu özgürlük doğuşunu; Önderliğimizin toplumsallaşan özgürlük felsefesinin yani somutlaşan, topluma, kadına mal olan özgürlük felsefesinin yeniden doğuş günü olarak aldık. Önderlik bu sürecin bütün değerlendirmelerini, savunmalarını yeniden doğuş için değerlendirdi. Biz de bu eksende konferansımızı gerçekleştirdik ve bu da anlam kattı. Hem Önderliğe, özgürlüğe bağlılığı daha çok geliştirdi hem de konferansı, gündemleri daha ciddi ele almaya götürdü. Aynı zamanda buna cevap olma kararlığını geliştirdi. Ben onun için önemli buluyorum. Gerçekten başarılıydı.

Tabii ki asıl görev bundan sonra ne yapacağımızdır. Topluma gitmek, kadına gitmek, kadını gerçekten o cendereden çıkarmak, o dar alanlardan çıkarmak çok önemlidir. Kadının buna ihtiyacı var. Kadının başka kimsesi yoktur, yani kadının hareketimizden, özgürlük ideolojimizden, felsefemizden, Doğu Kürdistan’da YJRK’den başka gerçekten özgürlük dostu yoktur. Onun için recmi, idamı, günlük olarak yüz yüze kaldığı tecavüz kültürünü, baskıyı, şiddeti, iradesini kıran ve bedenine, güzelliğine yönelen her türlü kirliliği aşmalıyız. O imdada kadın militanlar olarak gitmeliyiz. Bizim görevimizdir. Bunun yol yöntemini, bunun örgütlülüğünü daha güçlü yaratmak gerekiyor. Bu konuda çabalar var ama bu çabaları geliştirirsek sonuç alırız. Ben bunun gelişeceğine ve sonuç alacağına inanıyorum.

Sonuç mahiyetinde ne söylemek istersiniz, çağrınız nedir?

Sonuç olarak şunu belirtebilirim: Bu coğrafyada insanlık değerleri gelişti, bütün insanlığa mal oldu. Burası doğudur, Doğu Kürdistan’dır; neolitik toplumun geliştiği coğrafyadır, topraklardır. “Doğu” deyince ben dar anlamda bir parçayı ele almıyorum. Gerçekten Doğu’da, Ortadoğu’da bütün halklara yansıyacak özgürlük değerlerini geliştirmek gerekiyor. Ben bunun ışınlarının, bunun ufkunun olduğuna inanıyorum. Her zaman Doğu Kürdistan beni çok etkilemiştir. Zerdüştlük burada gelişti. Belki mevcut rejimler dini çok siyasallaştırdı, devletleştirdi ve çok kötü kullandı ama o gelenek, Zerdüşt geleneği, halkların ortak kültürleri çok önemlidir. En çok da birliği oluşturacak, en çok da özgür kardeşliği oluşturacak şeyler bunlardır. Kadın açısından da kendi özümüz bu topraklarda gizlidir. Diğer parçalarda da mücadele gelişiyor ama Doğu’da böyle gelişince daha çok duygulanıyorum, beni çok daha fazla etkiliyor. Doğu daha çok çekiyor. Yani gerçekten insanın yüreğinin derinliklerine kadar çekiyor. Ben YJRK’nin bu süreçte çok önemli rol oynayacağını, bütün PJAK çalışmalarını etkileyecek, bütün yoldaşları ve bütün toplumu etkileyecek bir rol oynayacağına inanıyorum. Bu kararlılığı bütün arkadaşların gözlerinde gördüm. Buna sevindiğimi belirtiyorum. Başarılar diliyorum.

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.